Reading JUYIN KWAƊO BOOK 1 Chapter 3 | TKNovels


You Cannot Download this book untill you login but you can read it .


Login Register

/>


ɗin



kuma



ka



aje



shi



a



nan”

Ya



nuna masa



wani



abu



me



kama



da



basket dake



aje



kan



wani cupboard dake



farkon



gidan, wanda



ya



ƙunshi



tarin makullan



motocin



da



mutanen



gidan



ke



hawaya.



Kuma



daga



jikin

cupboard ɗin ma



za



ka



iya

hangen



manya



manyan



motocin



dake



garejin,



dan



akwai



ɗan

glass



dake



wurin



da



zai



baka



damar



hakan.

Haidar



ya



karɓi



key



ɗin,



sannan



ya



nufi



ƙofar



fita,



yayin da



shi



kuma



ya



kutsa



kai cikin



kyakkyawan



gidan, bayan



wani



ɗan



gajeren



corridorn



dake



bakin



ƙofar



shigowa,



za



ka



iske



hanyoyi



uku,



ɗaya



ita



ce

wadda zata sadaka da upstairs,

kuma



duka

ɗakunan kwanan



gidan suna



sama.



Ɗaya



kuma



ita



ce



wadda



za



ta



sadaka



da



living



room,



wanda



yake



ƙunshe



da



sitting areas guda



biyu,



tare



da



dinning area,



sannan



akwai



kitchen



ta



kusa



da



dinning



area.

Kuma



ta



cikin



falon



za



ka



fita



harabar



garden ɗin



gidan,



dake



ƙunshe



da



swimming pool.



A



kusa



da



swimming



pool



ɗin



kuma



akwai



kujerun



zama,



wanda



aka



saka



su



a



ƙasa,



kamar



dai



zurfin



swimming



pool



ɗin,



kuma



tsakanin



wurin



da



suke



da



swimming



pool



ɗin



glass



ne



kawai



ya

raba,



ta



yanda kana



iya



ganin



ruwan



cikinsa



idan



kana

zaune



a



wurin.

Da



farko



hanyar



da



za



ta



sada



shi



da



upstairs



ya



nufa, amma



sai



ya



juyo



ya



fasa



bi



ta



nan,



dan



ta



cikin



living



room



ɗin



ma



akwai



wani



stairs



ɗin



da



zai



kaika



sama.



Ya



bi



ɗayar



hanyar



da



za



ta



kai



shi



living



room, komai



dake



cikin



living



room



ɗin

gray color ne, daga



can



dinning



area



ya



hangi



mahaifinsa



Iƙbal Alhadi,

tare



da



mahaifiyarsa



Zahra



Ali,



zaune



suna



dinner.

Wurin



ya



nufa



yana



kallon



Imminsu, wadda



ita



ma



ta



ankara

da

shi, yana



isa



inda



take



ya



sunkuya



ya



sumbaci



kanta,



sannan



ya



kama



hannayenta



ya



sumbata.

“Masa'ul



khair



ya



Immi



(Barka



da



yammaci



Immi)”

Zahra



ta



yi



murmushi



tana



kallon



ɗanta,



ta



shafa



kansa



tana



amsawa.

“Shu



wa



aina



Gulzar?”



(Ina



Gulzar



ne?)

Ya



tambaya



ganin



bai



ganta tana



dinner



tare



da



su



ba, Immi



ta



amsa



masa



da.

“Ab



us



ne



khaana



khtm



krte



dekha



aur



kamre



mein



waaps



chla



gaya”

(Yanzu



ta

gama



cin



abincinta



ta



koma



ɗaki)

“Ɗayib



ana

rayih



(Okay



ni



ma



na



tafi)”

ya



bata



amsa



cikin



harshen



larabci,



saɓanin



ita



da



ta



masa



magana



da



harshen Urdu,

ba



wai



dan



bai



iya



mayar



da



amsa

cikin



yaren



ba,



sai



dan



ya



san



ita



ma



Immin



tana



jin



larabcin.

A



wasu



lokutan



ma



idan



za



su



yi



magana tsakanin



su



uku



sai su



dinga



haɗa



larabci



da



Urdu,



saboda



Urdu



shi



ne



harshen



Zahra.



Ba



tare



da



ya



yi



wa



Abby



magana



ba



ya



shiga



ƙoƙarin



barin



wurin,



sai

dai



tun



da



ya



tsaya



a



wurin



shi



Abbyn



ke



binsa



da



kallo, ya

lura da



yanzu



sam



Arman



ba ya



son



masa



magana,



saboda



daga



ya



masa



magana



zai



tado



masa



da



zancen



zama



shugaban



kamfanin Alhadi.

Kuma



ya



lura da

ɗansa



ba



ya



son



maganar



kamfanin



ko



abin



da



ya



shafe



shi, idan



zai



iya



tunawa



ma



rabon



Arman



da



kamfaninsu



tun



shekaru



biyar



da



suka



wuce,



lokacin



da



suka



yi



murnar



cikar



kamfanin



shekaru



30



da



kafuwa.



A



yanzu



babban



burinsa

bai wuce Arman



ya



zama



shugaban

Alhadi Group of Companies ba.



Domin



ba



ya



so



ya



mutu



ya



bar



gadon



kujerar



shugabancin



kafanin



a



hannun



ɗan



ɗan



uwansa



Faisal.

A cikin



halayen



arziƙi



Faisal



ba shi



da



guda

uku ƙwarara, kuma



sam



bai



yi



kama



da



wanda



zai



zama



shugaba



na



gari



ga



ma'aikatan



kamfanin



ba, sannan

a



ƙa'ida,



idan



har



Arman



ya



ƙi



amincewa



da



karɓar



shugabancin



kamfanin



to



Faisal



shi



ne



wanda



zai



karɓi



kujerar.



Ƙoƙarin



karkato



da



hankalin



Arman



shi



ne



abin



da



yake



ta



son



yi



tun



kafin



lokaci

ya



ƙure



musu,



amma

shi Arman

ya kasa

ganewa.



A



ko



da



yaushe



yana

ɗaukan



kansa



a



ba



jowa



ba,



ya



bar



zuciyarsa



ta



mutu,



saboda



an



ce



masa

dan yana



da



matsalar



gani



ba



zai



iya



zama



jagoran



kamfanin

Alhadi ba.



Kuma



saboda



yanda



ake



aibata



lalurar



tasa



yasa



ya



tsani



duk



wata



harka



ta



kamfanin.

“Armaan



ina



zaka



je



ba



ka



gaishe da

Abby ba?”

Immi



ta



dakatar



da



shi, hakan



ya sa



ya



juyo,



ya



kalli



Abby



da



shi



ma



ke



kallonsa.

“Masa'ul



khair



Abby”

Ya



faɗa



daga



nan



inda



yake,



dan



a



yanzu ko



kusantar



Abby



ba



ya



so, daga



ya



kusance



shi



zai



ji



kamar



yana



kusantar



kamfanin Alhadi

ne.



Abby



ya



sauƙe



numfashi



yana



kallon



ɗansa,

sannan a



hankali



ya



jinjina



kansa



yana



amsawa, Arman



na



jin



ya



amsa



ya



juya ya



nufi



sama.



Dan



sam



ba



ya

ma

son



zamansa



da



Abby



ya



yi



tsayi,

dan daga



sun



ɗan



jima



a



wuri



zai



fara



masa



maganar



da



ta mutuwarsa

ta fita daɗin



sauraro



a



kunnensa.



Yana



shiga



corridorn



ɗakunansu



ya



hangi



Gulzar



na



nufowa



downstairs da



alama



wani



abin



za



ta



yi



a



ƙasa.

Farar



matashiyar



da



za



ka



iya



kira



da



balarabiya sanye



take



da



baƙin



wide



black



jeans,



da



farar



blouse



top,



ƙafafunta



cikin



fluffy sliders



farare,



dogon



gashin



kanta



kuwa



sai



reto



yake



a



bayanta.



Ita



sam



ba

ta kama



da



indiyawa,



saɓanin



Armaan



da



kammaninsa



suka



sirka



da



na



Immi,



ita



Gulzar



sak



Abby



ce,



wayarta



ce



riƙe



a



hannunta tana



latsawa,



da



alama

ma ba



ta



lura



da



shi



ba.

Arman



ya



yi



murmushi



yana



gyara



zaman



glasses



ɗinsa,



sannan



ya



fara



taku



a



hankali



yana



nufarta,



sai



da



ya



je



dab



da



ita



sannan



yace.

“Me



dogon



gashi!”

Ya



faɗa

da

ƙarfin



da



ya



razana



Gulzar, har



wayarta



na



suɓucewa



a



hannunta,



ta



kalli



wayarta



da



ta



faɗi



ƙasa



sannan



ta



dube



shi



tana



haɗe



girar



sama



da



ta



ƙasa,



ta



kai



masa



duka



a



ciki



tana



faɗin.

“Duk



ka



bi



ka



tsorata



ni!”

Arman



ya



dafe



wurin



da



ta



daka



a



cikinsa



yana



dariya,



sannan



ya



sunkuya



ya



ɗauko



mata



wayarta,



ya



miƙa



mata,



ta



warce



wayar



tana



harararsa.

“Idan



ka



sake



min



irin



wannan



sai



na



faɗawa



Immi



ta



min



maganinka”

Ta



faɗa



tana



nuna



masa



ɗan



yatsa,



Armaan



na



dariya



ya



dafata



tare



da



juyata



suka



nufi



ɗakinsa.

“Ina am imzah!



Bas,



mu



aksar



(Wasa



fa



kawai



nake



miki



ba



komai



ba)”

Gul



ta



mintsini



cikinsa



tana



faɗin.

“Kada



ka



sake



min



irin



wannan



wasan”



Armaan



ya



saketa



yana



dafe



inda



ta



mintsi



ne



shi.

“Yarinyar



nan



kin



iya



mugunta”

Gul



ta

matsa



daga



jikinsa,



dan



ta



san



halinsa,



yanzu



zai

ce



zai



riƙe



mata



gashinta



da

ta



fi



so,



dan



ko



sau



ɗaya



ba



ta



jin



ta



taɓa



rage



tsayinsa.

“La



wain

rayiha?



(Ina



kuma



za



ki



je?)”

Ya



tambaya



yana



kallonta, ta



ruga



da



gudu,



shi



ma



ya



bi



bayanta



zuwa



ɗakinsa.



Gul



na



shiga



ɗakinsa



ta



faɗa



kan



gadonsa



tana dariya.



Shi



kuma



yana



shigowa



ɗakin



ya



yi



tsaye



yana



kallonta



a



kan



gadonsa.



Kansa



kawai



ya



girgiza,



ya



nufi



wurin



da



ya



saba



aje



awards ɗin



da



yake



samu



a



wasan fencing



da



yake



yi.

Ɗakin



nasa



na



da



girma,



komai



na



ɗakin



brown



da



fari



ne,



gadonsa



na



daga



bangon

yamma

na



ɗakin,



yayin

da



balconyn dake



cikin



ɗakin



yake



ta



bangon

gabas,



ta



yanda



daga



hasken



rana ya

fito zai



sauƙa



kan



gadon,



dan



slide



glass



door



ce



a



wurin.

Akwai



dressing



mirror



da



'yan



wasu



tarkacensa



a



ɗakin,



yayin



da



closet ɗinsa



ke



cikin



banɗaki.



Babu



tarkace



da



yawa



a



ɗakin,



amma



komai



ka



ga



a



ɗakin



sunan



kuɗinsa



yake



furtawa,

dan kallo



ɗaya



za



ka



masa



ka



fara



ƙissima



tsadarsa.



Daga



kusa



da



chest



drawern



da



ya



saba



jera



awards



ɗinsa



kuwa,



hotunansa,



da



wanda



suka



ɗauka



shi



da



su



Gulzar



da



Immi,



da



nasa



shi



da



su



Ivana



ne



manne



a



ko



ina.

“Ni



fa



kallon mara



aikin



yi



nake



maka



aki!



Ni



ban



ga



dalilin



da



zai



sa



ina



koyon



wasan



takobi

ba.



Bayan



ni



ba



a

18th century



nake



rayuwa ba.



Yanzu



kai



ya



waye,



babu



wanda



yake



faɗa

da takobi,



da



ma



koyon



harbi



kake



da



sai



na



ce



dama-dama!”

Ya



juya



ya



kalli



Gulzar



dake

zaune



a



tsakiyar



gadonsa



tana



danna



wayarta.



Lokaci



guda



kuma



wannan



yaƙin



da



ya



saba



yin



mafarkinsa



ya



kutso



cikin



tunaninsa.



Shi



kansa



ba



ya



ce



ga



dalilin



da



yabsa



yake



son



koyon



wasan

takobi



ba,



amma



haka



kawai



iya



sarrafa



takobi



ke



burge



shi.

“Ba



ni



na



zaɓi



fencing



ba



Gul!



Fencing



ne



ya



zaɓeni”

Ya



bata



amsar



yana



cilla



mata



backpack



ɗinsa,



ta



cafe



jakar



tana



kallonsa



sanda



ya



shiga



bathroom.



Wayarta



ta



aje



a



gefe,



sanna



ta



buɗe



jakar,



ta



soma



fitar



da



wasiƙun



dake



ciki, wanda



yawancinsu



'yan



matan



dake



sonsa



ne



ke

Please Login or Register in order to submit comment